ZAKRZEPICA ŻYŁ GŁĘBOKICH (DVT) A PRZEWLEKŁA NIEWYDOLNOŚĆ ŻYLNA (CVI)

Przewlekła niewydolność żylna (CVI) może zwiększać ryzyko powstawania zakrzepów w kończynach dolnych z powodu zaburzonego przepływu krwi i jej zalegania w żyłach.

Strona ta wyjaśnia ryzyko zakrzepicy, objawy alarmowe oraz kiedy należy pilnie skontaktować się z lekarzem lub udać się bezpośrednio do Emergency Room (ER).

PRZEWLEKŁA NIEWYDOLNOŚĆ ŻYLNA A RYZYKO ZAKRZEPICY

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną (CVI) istnieje zwiększone ryzyko rozwoju zakrzepicy żył głębokich (Deep Vein Thrombosis – DVT), czyli skrzepliny powstającej w głębokich żyłach nóg.

W CVI uszkodzone zastawki żylne nie odprowadzają krwi prawidłowo do serca. Powoduje to jej zaleganie oraz spowolnienie przepływu. Gdy przepływ krwi jest znacznie ograniczony — zwłaszcza podczas długotrwałego bezruchu — ryzyko powstania zakrzepu wzrasta.

Zakrzep w żyle głębokiej może przemieścić się do płuc i spowodować zatorowość płucną (Pulmonary Embolism – PE), która stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

SYTUACJE ZWIĘKSZAJĄCE RYZYKO ZAKRZEPICY

Ryzyko powstania zakrzepu wzrasta w sytuacjach ograniczonego ruchu kończyn dolnych, takich jak:

• długie podróże samochodem lub wielogodzinne siedzenie
• dalekie loty samolotem
• praca wymagająca długotrwałego siedzenia lub stania
• urazy kończyn dolnych wymagające unieruchomienia (gips, orteza)
• długotrwałe leżenie lub ograniczona mobilność

JAK ZMNIEJSZYĆ RYZYKO

W celu zmniejszenia ryzyka zakrzepicy zaleca się:

• regularne poruszanie nogami i wykonywanie prostych ćwiczeń
• unikanie długotrwałego bezruchu
• noszenie pończoch uciskowych, jeśli zostały zalecone
• stosowanie się do zaleceń lekarskich dotyczących stylu życia i leczenia

ZAKRZEPICA ŻYŁ GŁĘBOKICH (DVT) A ZAKRZEPOWE ZAPALENIE ŻYŁ POWIERZCHOWNYCH (SVT)

Krzepnięcie krwi jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu. Problem pojawia się, gdy skrzeplina powstaje wewnątrz żyły bez urazu, co może prowadzić do poważnych powikłań.

Do czynników zwiększających ryzyko należą:

• ciąża, antykoncepcja hormonalna, palenie tytoniu
• otyłość, cukrzyca, nadciśnienie i inne choroby przewlekłe
• zabiegi chirurgiczne i urazy
• obciążenie rodzinne lub predyspozycje genetyczne
• przewlekła niewydolność żylna i żylaki
• długotrwały bezruch

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (SVT)

Jest to stan zapalny żyły powierzchownej z towarzyszącą lub bez skrzepliny.

• Zazwyczaj ma łagodniejszy przebieg niż DVT
• Wymaga oceny lekarskiej
• Nieleczony zakrzep w większych żyłach powierzchownych może szerzyć się do układu żył głębokich

Zakrzepica żył głębokich (DVT)

Zakrzep powstaje w żyłach położonych głęboko w obrębie mięśni kończyn dolnych.

• Jest stanem poważniejszym niż SVT
• Niesie ryzyko zatorowości płucnej
• Wymaga pilnej diagnostyki i leczenia

WSPÓLNE OBJAWY

Zarówno SVT, jak i DVT mogą powodować:

• ból lub tkliwość nogi
• obrzęk
• zaczerwienienie lub uczucie ciepła skóry

Samo nasilenie bólu nie pozwala odróżnić tych stanów — tolerancja bólu jest indywidualna.

KIEDY NALEŻY NATYCHMIAST SZUKAĆ POMOCY

Jedynym wiarygodnym sposobem odróżnienia zakrzepu powierzchownego od głębokiego jest badanie lekarskie, najczęściej z wykorzystaniem badania USG Doppler (duplex ultrasound) oraz — w razie potrzeby — dodatkowych badań.

Należy natychmiast wezwać pogotowie (911) lub udać się bezpośrednio do Emergency Room (szpitalny oddział ratunkowy), jeśli objawom ze strony nogi towarzyszą:

• duszność
• ból w klatce piersiowej
• ból nasilający się przy oddychaniu
• nagły kaszel

Objawy te mogą wskazywać na zatorowość płucną i wymagają pilnej pomocy medycznej.

KONSULTACJA FLEBOLOGICZNA

W przypadku utrzymujących się, dolegliwości związanych z chorobą żylną lub ryzykiem zakrzepicy, konsultacja flebologiczna może pomóc w ustaleniu właściwego postępowania.

📞 Zadzwoń: (847) 518-9999, aby omówić objawy i możliwości diagnostyczne.

International Vein & Skin Institute
Dr Jozef Tryzno, MD, RVT, DABVLM

INFORMACJA MEDYCZNA
Powyższe informacje mają charakter informacyjny i nie zastępują indywidualnej wizyty lekarskiej ani konsultacji. Decyzje diagnostyczne i terapeutyczne podejmowane są na podstawie obrazu klinicznego, wyników badań oraz czynników specyficznych dla pacjenta.