RAK SKÓRY: CO DALEJ PO ROZPOZNANIU

Rak podstawnokomórkowy (BCC), rak kolczystokomórkowy (SCC) oraz czerniak

Potwierdzone rozpoznanie raka skóry może być trudne i budzić niepokój. Dalsze postępowanie zależy od:

• rodzaju nowotworu
• głębokości guza i typu histopatologicznego
• lokalizacji zmiany
• stanu marginesów chirurgicznych
• indywidualnych czynników ryzyka

W International Vein & Skin Institute (IVSI) wynik badania histopatologicznego jest omawiany osobiście, a plan leczenia lub ewentualne skierowanie do specjalisty są jasno wyjaśniane.

NAJCZĘSTSZE RODZAJE RAKA SKÓRY

RAK PODSTAWNOKOMÓRKOWY (BCC)

Rak podstawnokomórkowy jest najczęstszym nowotworem skóry. Wywodzi się z komórek warstwy podstawnej naskórka.

• Zwykle rośnie powoli
• Rzadko daje przerzuty
• Nieleczony może prowadzić do miejscowego niszczenia tkanek

Niektóre podtypy (mikroguzkowy, twardzinopodobny, naciekający) wymagają bardziej zaawansowanego planowania chirurgicznego.

RAK KOLCZYSTOKOMÓRKOWY (SCC)

Rak kolczystokomórkowy skóry wywodzi się z keratynocytów i z definicji jest nowotworem naciekającym.

• Może rozwinąć się na podłożu rogowacenia słonecznego
• Ma większe ryzyko szerzenia się miejscowego i przerzutów niż BCC
• Wymaga odpowiednio szybkiego i właściwego leczenia

SCC o podwyższonym ryzyku może wymagać chirurgii Mohsa lub leczenia wielospecjalistycznego.

CZERNIAK (MELANOMA)

Czerniak jest biologicznie odmiennym nowotworem i wymaga innego postępowania terapeutycznego.

• Wywodzi się z melanocytów
• Ryzyko zależy głównie od grubości guza (głębokość Breslowa)
• Może wymagać dodatkowej diagnostyki
• Często wymaga współpracy z chirurgiem onkologiem

Leczenie czerniaka odbywa się zgodnie z obowiązującymi wytycznymi onkologicznymi i ma charakter wielospecjalistyczny.

Co dalej po rozpoznaniu

Po ustaleniu rozpoznania:

• wyniki badania histopatologicznego są omawiane osobiście z pacjentem przez dr. Tryzno
• wyjaśniane jest znaczenie rozpoznania oraz dalsze możliwości leczenia
• w razie wskazań planowane jest leczenie chirurgiczne
• w razie potrzeby kierowane są odpowiednie konsultacje specjalistyczne
• ustalany jest indywidualny plan kontroli i obserwacji długoterminowej

PLANOWANIE LECZENIA W ZALEŻNOŚCI OD RODZAJU NOWOTWORU

Celem leczenia BCC i SCC jest:

Całkowite usunięcie guza przy jednoczesnym zachowaniu funkcji oraz możliwie najlepszego efektu estetycznego.

Czerniak wymaga odmiennego podejścia. Biopsja oraz wybrane zabiegi wycięcia mogą być wykonane w IVSI, jednak ostateczne leczenie i dalsza diagnostyka czerniaka są koordynowane ze specjalistami chirurgii onkologicznej.

RAK PODSTAWNOKOMÓRKOWY (BCC): LECZENIE CHIRURGICZNE

Wybór metody leczenia zależy od:

• typu histopatologicznego
• wielkości i głębokości guza
• lokalizacji anatomicznej
• stanu marginesów chirurgicznych

BCC NISKIEGO RYZYKA

Standardowe wycięcie chirurgiczne może być odpowiednie, gdy:

• granice zmiany są wyraźne
• typ histologiczny jest guzkowy lub powierzchowny
• lokalizacja nie jest uznawana za obszar wysokiego ryzyka

W IVSI:

• zabiegi wykonywane są w znieczuleniu miejscowym
• może być użyty laser CO₂ w trybie cięcia
• marginesy dobierane są zgodnie z typem guza i obowiązującymi wytycznymi
• usunięta tkanka przekazywana jest do badania histopatologicznego
• rana zamykana jest szwami

Mimo wysokiej skuteczności, żadna metoda nie daje stuprocentowej gwarancji całkowitego usunięcia nowotworu. W przypadku dodatnich marginesów może być konieczne dalsze leczenie.

BCC WYSOKIEGO RYZYKA

Chirurgia Mohsa może być zalecana w przypadku:

• podtypów naciekających lub twardzinopodobnych
• zmian nawrotowych
• niewyraźnych granic guza
• lokalizacji wysokiego ryzyka (np. twarz, powieki, nos, wargi, uszy)

Chirurgia Mohsa nie jest wykonywana w IVSI. W razie wskazań organizowane jest skierowanie do odpowiedniego specjalisty.

RAK KOLCZYSTOKOMÓRKOWY (SCC): POSTĘPOWANIE W ZALEŻNOŚCI OD RYZYKA

Rak kolczystokomórkowy ma większy potencjał przerzutowy niż BCC.

Plan leczenia uwzględnia:

• grubość guza
• stopień zróżnicowania komórek
• obecność naciekania nerwów
• lokalizację zmiany
• stan odporności pacjenta

SCC NISKIEGO RYZYKA

We wczesnym stadium SCC może być leczony standardowym wycięciem chirurgicznym, jeśli nie występują cechy wysokiego ryzyka.

SCC WYSOKIEGO RYZYKA

Chirurgia Mohsa lub skierowanie do leczenia wielospecjalistycznego są zalecane, gdy:

• zmiana jest duża lub głęboko naciekająca
• zlokalizowana jest w obszarach wysokiego ryzyka
• stwierdzono niski stopień zróżnicowania lub naciekanie nerwów
• pacjent ma obniżoną odporność

W zaawansowanych przypadkach może być konieczna konsultacja onkologiczna.

CZERNIAK ( MELANOMA): ODRĘBNA ŚCIEŻKA POSTĘPOWANIA

Postępowanie w czerniaku znacząco różni się od leczenia BCC i SCC.

Po potwierdzeniu rozpoznania:

• oceniana jest głębokość Breslowa
• analizowany jest stan marginesów i obecność owrzodzenia
• omawiane są wskazania do dalszej diagnostyki

W zależności od wyniku:

• może być konieczne poszerzone wycięcie chirurgiczne
• może być wskazana biopsja węzła wartowniczego
• organizowana jest konsultacja onkologiczna

Leczenie czerniaka prowadzone jest zgodnie z obowiązującymi standardami onkologicznymi.

KONTROLE I DŁUGOTERMINOWA OBSERWACJA

Po zakończeniu leczenia:

• Częstotliwość wizyt kontrolnych zależy od rodzaju nowotworu i poziomu ryzyka
• Zalecane są regularne badania całej skóry
• Osoby po przebytym raku skóry mają zwiększone ryzyko nowych zmian
• Plan kontroli ustalany jest indywidualnie

Pacjenci z rozpoznaniem czerniaka wymagają ścisłej kontroli zgodnie z wytycznymi onkologicznymi.

OMÓW DALSZE KROKI LECZENIA

Możemy wspólnie omówić wynik badania i zaplanować dalsze postępowanie.

📞 Zadzwoń: (847) 518-9999

INFORMACJA MEDYCZNA: Powyższe informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują indywidualnej oceny lekarskiej, diagnostyki ani leczenia. Zalecenia terapeutyczne opierają się na obrazie klinicznym, wynikach badań oraz indywidualnych czynnikach dotyczących pacjenta. Wyniki leczenia mogą się różnić i nie można zagwarantować określonego efektu medycznego ani estetycznego.